Rama medieve të huaja: Si mund të shndërroni një protestë me 2000 veta në spektakël ndërkombëtar?

Kryeministri Edi Rama u shpreh sot se në një kohë kur për Zvërnecin nuk ka asnjë projekt, një protestë lokale me disa mijëra njerëz u shndërrua në një spektakël ndërkombëtar.

Në një reagim në rrjetet sociale drejtuar CNN International dhe medieve të tjera, Rama komentoi pjesëmarrjen në protestat e organizuara kundër investimit në Zvërnec.

Kryeministri u shpreh se protesta e sotme ka mbledhur rreth 2 mijë pjesëmarrës dhe kjo është pjesëmarrja më e ulët deri tani. Por edhe në kulmin e saj, Rama tha se pjesëmarrja nuk ka kaluar kurrë 8 mijë njerëz.

“Si mund të bëhet një vend i vogël lajm global për arsye kaq të shkëputura nga realiteti në terren? Si mund të kthehen supozimet në fakte, narrativat në vendime përfundimtare dhe spekulimet në të vërteta të pranuara, përpara se të ishin përcaktuar madje edhe faktet bazë?”, iu drejtua Rama medieve ndërkombëtare.

Më poshtë reagimi i plotë i kryeministrit Rama:

Drejtuar CNN International dhe të gjitha mediave të panumërta, të mëdha e të vogla, si edhe të gjithë atyre që prodhojnë dhe shpërndajnë me qëllime të mira në Facebook, X, Instagram, TikTok dhe çdo platformë tjetër që sot formëson bisedën globale, do të doja shumë të përcillja këtë mesazh:

Ndërsa flasim, protesta e sotme ka mbledhur rreth 2,000 pjesëmarrës. Kjo është pjesëmarrja më e ulët deri tani, por edhe në kulmin e saj, pjesëmarrja nuk ka kaluar kurrë 8,000 njerëz.

Atëherë, si ka mundësi që ajo që një pjesë e madhe e botës ka parë gjatë ditëve të fundit është dukur kaq e madhe, kaq dramatike, kaq dërrmuese?

Në një moment, kur histeria digjitale e prodhuar gjatë këtyre ditëve të ketë kaluar dhe klima emocionale të jetë qetësuar, bota demokratike duhet të shohë më nga afër se si hendeku mes realitetit dhe mënyrës se si ai u paraqit u bë kaq i madh.

Jo thjesht si çështje e këtij rasti të veçantë, por si simptomë e diçkaje shumë më të madhe.

Si mund të bëhet një vend i vogël lajm global për arsye kaq të shkëputura nga realiteti në terren?

Si mund të shndërrohet një protestë lokale me disa mijëra njerëz në një spektakël ndërkombëtar?

Si mund të kthehen supozimet në fakte, narrativat në vendime përfundimtare dhe spekulimet në të vërteta të pranuara, përpara se të ishin përcaktuar madje edhe faktet bazë?

Dhe ndoshta më e rëndësishmja: çfarë tregon kjo për ekosistemin tonë të informacionit, kur perceptimi mund të udhëtojë nëpër botë më shpejt se vetë realiteti?

Sepse realiteti është se ende nuk ka asnjë projekt.

Nuk ka ende asnjë leje ndërtimi.

Nuk ka ende asnjë ndërtim.

Nuk ka madje as një projekt përfundimtar.

Ka vetëm një vizion dhe një plan: Ta transformojmë Shqipërinë në destinacionin më tërheqës të turizmit elitar në këtë pjesë të botës, duke krijuar një zhvillim mjedisor me bilanc pozitiv, i cili, sipas vizionit aktual, do të sillte përfundimisht rreth 25% më shumë pemë dhe hapësira të gjelbra se sa ekzistojnë sot, krahas përmirësimeve të matshme në disa tregues të biodiversitetit.

Ambicia nuk është thjesht të ndërtohet.

Ambicia është të tregohet se zhvillimi dhe përmirësimi mjedisor mund të ecin krah për krah.

Pikërisht për këtë arsye, disa nga ekspertët më të mirë në botë në ekologji, biodiversitet, arkitekturë peizazhi, inxhinieri mjedisore dhe turizëm të qëndrueshëm po punojnë mbi këto koncepte dhe parametra.

Nëse ata do të kenë sukses apo jo, kjo është çështje e vlerësimit të ardhshëm, e shkencës, e shqyrtimit publik dhe e debatit transparent.

Por ta paraqesësh si katastrofë mjedisore diçka që ende nuk ekziston, që ende nuk është projektuar, që ende nuk është lejuar dhe objektivi i deklaruar i së cilës është pikërisht prodhimi i rezultateve pozitive mjedisore, nuk është kontribut serioz në diskutimin publik.

Megjithatë, nga ky realitet i thjeshtë lindi një uragan histerie digjitale, tituj apokaliptikë, zemërim i fabrikuar dhe përfundime gjithëpërfshirëse të paraqitura si fakte të vërtetuara.

Gjatë kësaj rruge u shfaqën edhe video dhe imazhe të manipuluara me inteligjencë artificiale, pretendime të fabrikuara, amplifikim i koordinuar, rrjete anonime dhe sjellje online që mbartin shumë nga karakteristikat e luftës hibride të informacionit, e cila po ndikon gjithnjë e më shumë debatin publik në shoqëritë demokratike.

Edhe më e habitshme është se platformat sociale regjistruan një shpërthim aktiviteti rreth kësaj teme, me angazhimin në gjuhën shqipe që u rrit disa herë brenda vetëm pak ditësh. Një pjesë e konsiderueshme e kësaj rritjeje të papritur duket se nuk është nxitur nga një zgjerim organik i pjesëmarrjes publike, por nga përhapja e shpejtë e profileve të krijuara rishtazi, llogarive anonime dhe faqeve me pak ose aspak histori të identifikueshme, duke ngritur pyetje legjitime mbi amplifikimin artificial dhe prodhimin e një vrulli digjital të fabrikuar.

Por ndoshta detaji më domethënës është edhe më i thjeshti.

Një numër i konsiderueshëm raportimesh nuk arrijnë as të dallojnë mes një ishulli dhe një prone private në territorin kontinental.

Vetë protesta lidhet me këtë të fundit.

Jo me të parën.

Në fakt, aktualisht nuk ekziston ndonjë debat i madh publik në Shqipëri lidhur me vetë ishullin.

Megjithatë, artikuj, postime dhe komente të panumërta i bashkojnë të dyja në një narrativë të vetme, duke krijuar konfuzion aty ku duhet të kishte saktësi dhe emocion aty ku duhet të mbizotëronin faktet.

Mospajtimi është legjitim.

Kritika është legjitime”.

Fraksion.com