Op-Ed

Për një kohë të gjatë ushtria gëzoi në botën arabe prestigj të lartë. Por masat e revoltuara mezi presin një

Nga Angus Deaton   Prinston – Papritmas, kapitalizmi është dukshëm i sëmurë. Virusi i socializmit, është ringjallur, dhe po i

Nga Oliver Kamm   Assange nuk është asnjë hero i fjalës së lirë, dhe as një rebel kundër pushtetit shtetëror. Ai

Britania e Madhe ndoshta do të jetë e detyruar të marrë pjesë në zgjedhjet për Parlamentin Evropian. Ndërkohë që toni

Nga Bernd Riegert   Shtyrje për të dytën herë. Por për të arritur një “Brexit të butë”, Bashkimi Evropian e

Një analist me përvojë i Ballkanit thotë se marrëdhëniet mes Kosovës dhe Shteteve të Bashkuara janë në nivelin më të

Nga Spartak Ngjela   Dje shqiptarët panë një mënyrë të re të politikës: talljen e politikës amerikane me të korruptuarit

Nga Kreshnik Spahiu Sot, rreth orës 13:00 dola nga zyra për të pirë një kafe me kolegët. Ndërkohë që ata

Nga Rachel Kleinfeld & Robert Muggah Bota është më pak e dhunshme sot, në krahasim me gati çdo epokë tjetër në historinënjerëzore.Edhe pse është e vështirë të besohet, vdekjet nga konfliktet e armatosura midis shteteve,kanërënë në mënyrë dramatike që nga viti 1950. Pavarësisht qindra mijëra të vdekurve në luftërat civile vitet e fundit, numri i viktimave ka pësuargjithsesi një rënie dramatike që nga fundi i Luftës së Ftohtë. Pas një rritje gjatë dekadëssëkaluar, edhe vrasjet e lidhura me terrorizmin, kanë filluar të bien. Vetë vrasjet në përgjithësi, kanëpësuar rënie në pjesën më të madhe të botës. Kjo duket sikur jep shkas për të festuar, por historia nuk mbaron këtu. Megjithëse bota ka bërënjëpunë të mirë në reduktimin e formave të caktuara të dhunës, të tjerat janë në rritje, veçanërishtdhuna shtetërore kundër qytetarëve dhe dhuna kriminale nga mafiet, kartelet e drogësdhe bandat. Për me tepër, vrasjet shtetërore dhe ato kriminale, shpesh ndërthuren me njëra-tjetrën. Kjo nukdo të thotë, që reduktimi i gjakderdhjeve të tilla është i pamundur. Format e tjera të vrasjevetëorganizuara, janë bërë më pak të zakonshme, sepse aktivistët dhe politikëbërësit kanëhartuarnorma, ligje dhe programe për t’i parandaluar ato. Ata ngritën gjithashtu institucione të tilla si NATO dhe Kombet e Bashkuara, për tëzvogëluarmasakrat nëpër luftëra, dhe për të ruajtur paqen. Shekulli XX-të, e njohu njerëzimin mepërvojëne vdekjeve masive. Dhjetëra milionë njerëz, u vranë gjatë luftërave botërore. Megjithatëngaatëherë, numri i vdekjeve ka rënë. Në vitin 2017, vdekjet e drejtpërdrejta nga lufta civile ose ndërshtetërore, ishin më pak se 90.000.Por kërcënimi nga lufta vazhdon. Për shembull, tensionet midis Shteteve të Bashkuaradhe Kinësmund të vlojnë në Azi. Rusia po i sfidon fqinjët e saj të afërt, dhe rivalitetet e tjerarajonale, po bëhenedhe më shumë vdekjeprurëse. Përplasja midis Indisë dhe Pakistanit, është një rrezik i afërt dhe i pranishëm, ndërsavazhdojnëbetejat e ndyra midis fuqive të Lindjes së Mesme. Si rezultat i konflikteve të tilla, vdekjetngalufta ndërshtetërore janë rritur që nga viti 2010. Ndërkohë, mjetet tradicionale të paqes, duke përfshirë negociatat e armëpushimit, marrëveshjet e paqes dhe operacionet paqeruajtëse, pogjejnëmë pak mbështetje se kurrë më parë. Ndërkohë, numri i luftëtarëve në çdo konflikt po rritet. Që nga sulmet e 11 shtatorit 2001, dhunaterroriste ka shqetësuar amerikanët dhe evropianët. Por edhe pse Europa Perëndimore, ka përjetuar disa sulme të tmerrshme gjatë viteve të fundit, beteja e vërtetë terroriste nuk ështënëPerëndim. Vetëm 2 për qind e të gjitha sulmeve të lidhura me terrorizmin, dhe 1 përqind e të gjithavdekjeve, kanë ndodhur në vendet evropiane në gjysmën e parë të vitit 2017. Më shumë se 90 për qind e tëgjitha sulmeve terroriste dhe vdekjeve të lidhura me të, ndodhën në vetëm 7 vende:Afganistan, Irak, Nigeri, Pakistan, Somali, Siri dhe Jemen. Dhe sipas Indeksit të Terrorizmit Global, më shumë se gjysma e rreth 19.000 vrasjeve ngaterroristëtnë vitin 2017 u kryen nga vetëm katër grupe:Shteti Islamik, Talebanët, Al-Shabab dheBoko Haram.Ndërkohë dhuna shtetërore kundër qytetarëve, ka vazhduar në shekullin XXI, megjithëse në forma më pak të hapura sesa gulagët apo masakrat masive të të burgosurve politikëdhe pakicave etnike, sidikur nga Josif Stalini, apo gjatë genocidit të vitit 1994 në Ruandë. Qeveritë janë shumë më të mençura, për të fshehur teprimet e tyre të dhunshme. Për shembullnëMeksikë, treçereku i të gjithë të burgosurve, pohojnë se janë torturuar në burg. Në Rio de Zhaneiro të Brazilit, policia vrau më shumë se

Kosova është një shembull suksesi, megjithëse ende jo i plotë, i lëvizjeve për pavarësi, u tha në një diskutim në