Evropa: Merrni satelitë ose….

Mbyllja e përkohshme e sistemeve satelitore të Ukrainës të drejtuara nga SHBA-të mbartte një mesazh të pagabueshëm dhe urgjent për evropianët.

Nga David Axe

Fuqitë evropiane duhet të thyejnë urgjentisht monopolin pothuajse të Elon Musk mbi komunikimet ushtarake. Nuk do të jetë e lehtë. Nuk do të jetë e lirë. Nuk do të ndodhë shpejt. Por është e nevojshme të sigurohet që asnjë njeri nuk mund ta përsërisë trajtimin e trilionerit ndaj Ukrainës në fillim të tetorit, kur ai frenoi aksesin e Ukrainës në sistemet satelitore Starlink dhe Starshield, të cilat tani janë qendrore për operacionet e saj ushtarake.

Starlink është një shërbim komercial komunikimi satelitor, me Starshield një version ushtarak më të aftë. Të dy i përkasin SpaceX të Musk. Ukraina – dhe shumë fuqi të tjera perëndimore, për këtë çështje – mbështeten tek ata për një sërë funksionesh jetësore ushtarake. Ata lidhin trupat me selinë e tyre dhe dronët me operatorët e tyre.

Brenda natës dhe pa paralajmërim në mesin e tetorit, mijëra terminale satelitore dështuan në Ukrainë. Operatorët zbuluan se SpaceX kishte vendosur një limit shpejtësie prej afërsisht 160 km/orë (100 mph) ose më të ngadaltë. Mbi këtë shpejtësi, një dron nuk mund të lidhej me operatorin e tij. Shumë nga dronët më të shpejtë, përfshirë dronët interceptues që Ukraina përdor për të mposhtur dronët sulmues të Rusisë, nuk mund të funksiononin.

Musk e hoqi limitin e shpejtësisë pas rreth një jave dhe përfundimisht tha se kishte urdhëruar kufizimet sepse Ukraina kishte shkelur termat dhe kushtet e shërbimit të ofruesit të satelitëve duke përdorur Starlink për misione sulmuese dhe jo mbrojtëse. Zyrtarët ukrainas e mohuan këtë.

Problemi nuk do të zhduket. Starlink dhe Starshield janë shërbimet SATCOM më fleksibile, të përballueshme dhe të fuqishme në botë. Për një tarifë të vogël mujore, deri në 55 dollarë në muaj për përdoruesit privatë në Shtetet e Bashkuara, një pajtimtar fiton qasje në një konstelacion prej 11,000 satelitësh transmetimi sinjalesh në orbitën e ulët të Tokës. Gati 14 milionë njerëz paguajnë për Starlink.

Asnjë shërbim tjetër SATCOM nuk mund të krahasohet. Por Evropa është më mirë të ndërtojë një të tillë, dhe shpejt, nëse dëshiron të parandalojë ndërprerjet në të ardhmen. Për fat të mirë për Evropën, ka alternativa. Fatkeqësisht për Evropën, ato nuk ekzistojnë në shkallën që mund të kërkojë kontinenti.

Për të siguruar mbulim 24 orë në ditë kudo, një shërbim SATCOM ka nevojë për mijëra satelitë që mbulojnë në mënyrë efektive Tokën. SpaceX ka shpenzuar tashmë dhjetëra miliarda dollarë për zhvillimin, ndërtimin, lançimin, operimin dhe zëvendësimin e atyre 11,000 satelitëve (dhe numri i tyre po rritet) që nga viti 2015. Firma do të vazhdojë të shpenzojë shumë për të zgjeruar konstelacionin.

Çdo shërbim rival po përpiqet të kapë ritmin. Firma franceze SATCOM Eutelsat ka më pak se 700 satelitë në orbitë dhe planifikon ta rrisë këtë numër në 1,300 deri në vitin 2030. Operatori i Luksemburgut SES ka pak më shumë se 100 satelitë. Operatori spanjoll Hisdesat ka dy satelitë. Programi IRIS2 prej 15.6 miliardë dollarësh i mbështetur nga BE do të fillojë lançimin e satelitëve në vitin 2029, dhe ushtria gjermane planifikon rrjetin e vet të “Fritzboxes”. Por rritja e kapacitetit do të zgjasë me vite, edhe nëse paratë nuk do të ishin problem.

Por paratë janë një problem. Lufta në Ukrainë dhe rritja e paqëndrueshmërisë së Shteteve të Bashkuara si aleat, kanë shërbyer si një kujtesë e dhimbshme e boshllëqeve të aftësive ushtarake të Evropës. Ato janë të panumërta. Në veçanti, Evropës i mungon një stok i madh municionesh me rreze të gjatë për sulme tokësore dhe gjithashtu i mungojnë sisteme të mbrojtjes ajrore me rreze të gjatë me aftësi raketash anti-balistike. Për sulme tokësore, Evropa ende mbështetet kryesisht te Shtetet e Bashkuara dhe raketat e saj lundruese Tomahawk. Për mbrojtjen ajrore, bateritë Patriot të prodhuara në Amerikë, Mbrojtja Ajrore Terminale me Lartësi të Lartë (THAAD) dhe Standard Missile 3 (SM-3) ende ofrojnë pjesën më të madhe të mbulimit.

Evropianët po lëvizin me shpejtësi për të adresuar boshllëkun e thellë të sulmeve, por po lëvizin shumë më ngadalë për të zhvilluar një alternativë të vërtetë ndaj Patriot, THAAD dhe SM-3. SAMP/T franko-italiane është zëvendësimi i vetëm i disponueshëm, por konsorciumi Eurosam ndërton një numër të ulët baterish dhe raketash Aster që ato të lëshojnë. Pamundësia e Evropës për të zgjidhur problemin e saj të mbrojtjes ajrore është një shenjë e keqe për çdo zgjidhje afatshkurtër për boshllëkun SATCOM.

Sigurisht, mund të largohet nga SATCOM. Ka mënyra të tjera për të lidhur dronët me operatorët e tyre dhe këmbësorinë me komandantët e tyre, duke përfshirë rrjetet mesh radio dhe linjat e forta me fibra optike. Disa dronë madje mund të mbështeten në rrjetet komerciale 5G. Udhëzimi i inteligjencës artificiale do të thotë që disa dronë mund të lundrojnë tërësisht vetë pa asnjë ndërhyrje nga operatori.

Por ukrainasit kanë mësuar mënyrën e vështirë të shtresojnë komunikimet e tyre. Çdo lidhje ka një mbështetje dhe një mbështetje për atë mbështetje. SATCOM është një mbështetje e besueshme për komunikime të tjera. Nëse, në luftën aktuale ose në ndonjë luftë të ardhshme, Musk vendos të rreshtohet kundër Evropës dhe të frenojë ose të tërheqë Starlink dhe Starshield, vendet do të mbeten duke u përpjekur.

Përveç nëse shpenzojnë shumë, tani.

Fraksion.com