“Shumë të dëshpëruar”: Iranianët flasin për trazirat emocionale të jetesës gjatë luftës

Më shumë se 100 ditë luftë në Iran i kanë lënë iranianët e zakonshëm të shkatërruar dhe të shkëputur nga ajo që është bërë një realitet brutal në vend.

Ky moment është veçanërisht i pasigurt, me Iranin dhe Izraelin që ndalojnë sulmet ndaj njëri-tjetrit pasi shkëmbyen sulme të reja të dielën dhe të hënën – megjithëse Teherani paralajmëroi se do të rifillojë sulmet nëse sulmet izraelite në Libanin jugor vazhdojnë.

CNN foli me iranianë që jetojnë gjatë luftës. Ata të gjithë folën me kusht anonimiteti për arsye sigurie.

“Sot jam shumë e dëshpëruar. Shpresoja për paqe që kjo të mbarojë. Por kjo është një epokë e re dhe nuk mund ta parashikosh të ardhmen. Historia nuk duket se na ndihmon më.”

Grua 70-vjeçare iraniane në Teheran

Një burrë 45-vjeçar nga Teherani tha se ishte “fatkeqësi” që kishte lindur në këtë vend.

“Sinqerisht, e vetmja gjë për të cilën mund të mendoj është sa të pafat jemi që kemi lindur këtu dhe se si gjithçka që kemi këtu do të shkojë dëm”, tha ai.

Të pikëlluar nga valët e sulmeve, disa iranianë thonë se nuk e ndiejnë më trishtimin e thellë që mbartnin në fillim të luftës. Tani, thonë ata, janë të mpirë.

“Nuk jam e shqetësuar. Nuk shqetësohem më. Në fillim këto skena ishin tronditëse, të tmerrshme, por me kalimin e kohës, u zhvillua një lloj mpirjeje emocionale”, tha një grua 35-vjeçare iraniane nga Teherani.

Duke cituar shkrimtarin austriak Victor Frankl, ajo tha se “njeriu mësohet me gjithçka”.

«Por mos pyet si», tha ajo, duke shtuar se është një mënyrë për të mbijetuar.

Fraksion.com