A mund të ketë sukses ky armëpushim në Liban aty ku dështuan marrëveshjet e mëparshme?

Izraeli dhe Libani arritën një marrëveshje tjetër armëpushimi të mërkurën, që synon t’i japë fund viteve të konfliktit dhe potencialisht të arrijë një marrëveshje më të gjerë paqeje midis dy vendeve që nuk kanë pasur kurrë marrëdhënie diplomatike.

Por është hera e tretë që ata kanë rënë dakord për një armëpushim, duke përfshirë edhe nëntorin 2024 dhe vetëm dy muaj më parë. Deri më tani, kjo marrëveshje duket shumë e njëjtë: një armëpushim nën zjarr.

Tashmë, Izraeli dhe Hezbollahu kanë shkëmbyer zjarr që nga marrëveshja e së mërkurës në mbrëmje nën kujdesin e administratës Trump. Armëpushimi kërkon që Hezbollahu të tërheqë forcat e tij nga jugu i lumit Litani, ashtu si marrëveshja gati dy vjet më parë. Dhe bën thirrje për “çmontimin e infrastrukturës së tij në të gjithë Libanin”, një kusht me të cilin përfaqësuesi iranian nuk do të pajtohej kurrë.

Kjo është pjesë e problemit. Marrëveshja është midis Izraelit dhe qeverisë libaneze. Vetë konflikti është midis Izraelit dhe Hezbollahut.

Marrëveshja e re nuk i bën thirrje Izraelit të tërheqë forcat e tij nga Libani jugor, edhe pse Izraeli ka pushtuar një pjesë gjithnjë e në rritje të territorit që nga marrëveshja e fundit e armëpushimit e nënshkruar në prill. Ky pushtim izraelit i territorit libanez është pjesë e justifikimit që Hezbollahu përdor për të kryer sulmet e tij me dronë dhe raketa.

Marrëveshja gjithashtu bën thirrje që ushtria libaneze të marrë kontrollin e “zonave pilot” që janë të pastra nga Hezbollahu, por nuk ka një afat kohor për krijimin e këtyre zonave, dhe kjo e lë përparimin në hapat konkretë të armëpushimit në harresë diplomatike pa asnjë afat kohor.

Diplomatët nga Izraeli dhe Libani do të takohen përsëri pas tre javësh, duke shënuar takimin e pestë të tillë.

Fraksion.com