Analizë: Trump lëshon thirrje patriotike në fjalimin para Kombit

Nga Anthony Zurcher

 

Donald Trump mbajti një fjalim luftarak mbi Gjendjen e Kombit të martën në mbrëmje, i cili përshëndeti atë që ai e quajti një “kthesë për shekuj” amerikane.

Në një kohë kur sondazhet sugjerojnë se shumë në SHBA janë të pakënaqur me gjendjen aktuale të kombit – dhe me udhëheqjen e Trump – presidenti ofroi pak aludime për një ndryshim kursi.

Në vend të kësaj, me syrin te zgjedhjet vendimtare të mesit të mandatit më vonë këtë vit, ai mbajti një fjalim reklamues për kombin, një thirrje patriotike për mbështetësit e tij besnikë dhe tallje për kundërshtarët e tij politikë.

Ishte një fjalim i mbushur me zbukurime teatrale – lloji i momenteve të bëra për kamerat që duket se i shijon njeriu që dikur drejtonte një shfaqje televizive realiste.

Në fillim, ai mirëpriti ekipin olimpik të hokejit për meshkuj të SHBA-së në galeri. Ata ngritën medaljet e tyre të arta ndërsa republikanët brohorisnin “SHBA!” dhe madje edhe demokratët u ngritën dhe duartrokitën.

Më vonë, Trump do të përmendte heronjtë ushtarakë, një veteran 100-vjeçar të Luftës së Dytë Botërore dhe një notar të Rojës Bregdetare që shpëtoi 165 persona të bllokuar në përmbytjet e Teksasit vitin e kaluar. Ky i fundit mori një Medalje Nderi të Kongresit dhe i pari një çmim të Legjionit të Meritës për Heroizëm të Jashtëzakonshëm.

Edhe pse fjalimi i tij vendosi një rekord për gjatësi, këto momente përshpejtuan ritmin e mbrëmjes dhe përputheshin me temën më të gjerë të presidentit për patriotizmin dhe arritjet amerikane.
Fjalimi i tij u hap me vargje të njohura. “Kombi ynë është kthyer,” tha ai. Ishte vendi “më i nxehtë” në botë. Në një moment, pasi fajësoi demokratët për krijimin e një krize “përballueshmërie”, ai shtoi: “Po ia dalim shumë mirë.”

Ai vuri në dukje rritjen e të ardhurave, një treg aksionesh në rritje, çmime më të ulëta të benzinës, një kufi jugor me kalim të emigrantëve pa dokumente të reduktuar në mënyrë dramatike dhe inflacionin e zbutur.

“Vendi ynë po fiton përsëri,” përfundoi ai.

Sfida për presidentin është se vlerësimet e tij të miratimit publik po luhaten rreth 40 përqind, dhe publiku amerikan dëshiron që ai të bëjë më shumë për të adresuar shqetësimet e tyre.

Muajin e kaluar, ai mbajti një fjalim kombëtar nga Shtëpia e Bardhë ku preku tema të ngjashme dhe përmendi statistika të ngjashme – por kjo nuk e ka bindur publikun. Presidenti dhe ndihmësit e tij duket se shpresojnë që me një audiencë më të madhe të Gjendjes së Kombit, e cila duhet të matet në dhjetëra milionë, rezultatet do të jenë të ndryshme.

Megjithatë, ajo që Trump nuk bëri në këtë fjalim ishte ofrimi i shumë politikave të reja.

Ai e spërkati fjalimin gati dyorësh me një grusht idesh, duke përfshirë llogari të reja kursimi për pension për amerikanët e klasës punëtore dhe një marrëveshje me kompanitë e inteligjencës artificiale për të siguruar energji elektrike të mjaftueshme për termocentralet e tyre për të shmangur që konsumatorët të përballen me fatura më të larta.

Ai bëri propozime të reja për ide të tjera, më të vjetra, të tilla si një plan kujdesi shëndetësor që ofron pagesa të drejtpërdrejta për amerikanët për të ndihmuar në mbulimin e primeve të sigurimit, një ligj që u kërkon të gjithë votuesve të provojnë shtetësinë e tyre dhe ndalimin e dhënies së patentave tregtare të shoferëve për migrantët pa dokumente.

Ai gjithashtu u zotua të vazhdojë të ecë përpara me regjimin e tij të gjerë tarifor, edhe përballë vendimit të Gjykatës Supreme të së premtes së kaluar që rrëzoi shumë nga detyrimet që ai kishte vendosur më parë.

Tre nga gjyqtarët që kishin vendosur kundër presidentit mbetën pa shprehje ndërsa shikonin nga rreshti i parë. Më parë, Trump dhe Kryetari i Gjykatës së Lartë John Roberts – i cili shkroi mendimin e gjykatës për tarifat – shtrënguan shkurt duart, por asnjëri prej tyre nuk buzëqeshi.

Në një fjalim që u ndërpre shpesh nga republikanët brohoritës në turmë, diskutimi i Trump për tarifat shkaktoi murmurima nga demokratët dhe heshtje të pakëndshme nga republikanët, shumë prej të cilëve kanë qenë të shqetësuar për koston e tyre ekonomike dhe kërcënimin që mospopullariteti i tyre me publikun mund të paraqesë për shanset e tyre zgjedhore.

Nëse tarifat thithën ajrin nga salla, kur Trump iu drejtua imigracionit, tensionet u ndezën.

Pasazhet e Trump mbi atë që ai e quajti kërcënimin e “të huajve të paligjshëm” shkaktuan disa nga duartrokitjet më të zjarrta nga republikanët në sallë dhe britma të zemëruara dhe shikime të akullta nga demokratët.

Çështja e imigracionit kishte qenë një nga pikat e forta politike të Trump, por rritja e tij e zbatimit të ligjit në Minneapolis, e cila rezultoi në vdekjen e dy qytetarëve amerikanë nga agjentët federalë, e ka dëmtuar ndjeshëm pozicionin e tij.

Presidenti nuk përmendi ato të shtëna fatale – ose “qasjen më të butë” ndaj zbatimit të ligjit që ai kishte sugjeruar se mund të nevojitej pas kësaj. Në vend të kësaj, fjalimi i Trump, me fokusin e tij në krimet e kryera nga emigrantët pa dokumente – vrasje, aksidente dhe korrupsion – ishte një përpjekje për ta larguar çështjen.

“E vetmja gjë që qëndron midis amerikanëve dhe një kufiri të hapur tani është Presidenti Donald J. Trump dhe patriotët tanë të mëdhenj republikanë në Kongres,” tha ai.

Ky ishte një pranim i heshtur se në pak më shumë se tetë muaj, amerikanët do të shkojnë në kutitë e votimit në zgjedhjet e mesit të mandatit që do të përcaktojnë përbërjen e të dy dhomave të Kongresit.

Siç është tipike me këto fjalime në kongres, pavarësisht se kush është presidenti, politika e jashtme prirej të lihej në plan të dytë. Pavarësisht grumbullimit masiv të forcave amerikane pranë Iranit, Trump bëri pak për t’i bërë të ditur publikut amerikan se një veprim i qëndrueshëm ushtarak i SHBA-së ishte i nevojshëm.

“Preferenca ime është ta zgjidh këtë problem përmes diplomacisë, por një gjë është e sigurt: Unë kurrë nuk do të lejoj që sponsori numër një i terrorizmit në botë të ketë një armë bërthamore”, tha ai, dhe më pas vazhdoi.

Për momentin, erërat politike po fryjnë në fytyrën e presidentit. Por Trump mund të besojë se gjendja shpirtërore e publikut është e gatshme për një ndryshim.

Ndoshta ai është i bindur se amerikanët do të fillojnë të ndiejnë përfitimet ekonomike të politikave të tij. Ose ndoshta ai beson se gjendja shpirtërore do të ndryshojë, me një ndjenjë të ripërtërirë patriotizmi, gjatë festimeve të 250-vjetorit të kombit këtë verë.

Fjalimi i tij, me thirrje për heronjtë ushtarakë dhe lojtarët e hokejit fitues të medaljeve të arta në audiencë, mund të lë të kuptohet se ky është një bast politik që ai ka vendosur.

 

Fraksoion.com