A mund të ndodhë kjo nga një keqkuptim i misionit të NATO-s në Arktik?

“‘Ne duhet të forcojmë mbrojtjen e Arktikut për të penguar Putinin’, thotë Sekretari i Jashtëm gjatë vizitës në Arktik.”

Ky ishte titulli i një njoftimi për shtyp të qeverisë britanike vetëm katër ditë më parë.

Në të, kërcënimi nga Rusia u theksua vazhdimisht. E vetmja përmendje e Shteteve të Bashkuara ishte një referencë për bashkëpunimin e tyre në kapjen e tankerëve rusë.

Ky njoftim për shtyp erdhi pothuajse në të njëjtën kohë kur disa shtete evropiane njoftuan se po dërgonin një numër të vogël trupash në Grenlandë, një mision zbulimi përpara një operacioni të ri të quajtur “Qëndrueshmëria Arktike”.

Qëllimi i deklaruar i atij misioni, që përfshinte Danimarkën, Norvegjinë, Suedinë, Francën, Gjermaninë, Mbretërinë e Bashkuar, Holandën dhe Finlandën, ishte “të forconte gjurmën e aleancës (të NATO-s) në Arktik, duke përfituar si sigurinë evropiane ashtu edhe atë transatlantike”.

Edhe një herë, nuk u përmendën Shtetet e Bashkuara.

Shkurt, Danimarka e portretizoi këtë si përpjekjen e Evropës për të demonstruar se mund – dhe do ta merrte – seriozisht sigurinë e Arktikut – diçka që SHBA-të e kishin vënë në dyshim vazhdimisht – dhe shumë publikisht.
Megjithatë, nuk duket se e ka interpretuar kështu Donald Trump. Duke shkruar në platformën e tij Truth Social, ai shkroi se evropianët kishin “udhëtuar në Groenlandë, për qëllime të panjohura”.

Ai vazhdoi duke thënë se “këto vende, të cilat po luajnë këtë lojë shumë të rrezikshme, kanë vënë në lojë një nivel rreziku që nuk është i qëndrueshëm”.

I njëjti postim vazhdoi të njoftonte tarifat ndëshkuese që kanë shkaktuar një trazirë të tillë.
Ajo që ishte hartuar si një mision për të siguruar Shtetet e Bashkuara, duket se është interpretuar si një akt armiqësor për ta penguar atë.
Vendet evropiane do të shpresojnë se ky ishte një keqkuptim i vërtetë, në vend të ekuivalentit diplomatik të një sulmi me flamur të rremë.

Fraksion.com