“E vërteta do të triumfojë”, ish-presidenti francez Sarkozy shkon në burg për konspiracion në financimin e fushatës

Nicolas Sarkozy është bërë ish-presidenti i parë francez që shkon në burg, ndërsa fillon një dënim pesëvjeçar për konspiracion për të financuar fushatën e tij zgjedhore me para nga diktatori i ndjerë libian Muammar Gaddafi.

Që kur udhëheqësi kolaboracionist nazist i Luftës së Dytë Botërore, Philippe Pétain, u burgos për tradhti në vitin 1945, asnjë ish-udhëheqës francez nuk ka shkuar pas hekurave.

Sarkozy, i cili ishte president nga viti 2007 deri në vitin 2012, ka apeluar kundër dënimit të tij me burg në burgun La Santé, ku do të qëndrojë në një qeli me sipërfaqe afërsisht 9 metra katrorë (95 këmbë katrorë) në krahun e izolimit të burgut.

Më shumë se 100 njerëz duartrokitën Sarkozy-n ndërsa ai doli nga vila e tij në lagjen e 16-të ekskluzive të Parisit, duke mbajtur për dore gruan e tij Carla Bruni-Sarkozy.

Djali i tij Louis, 28 vjeç, u kishte bërë thirrje mbështetësve për një shfaqje mbështetjeje, ndërsa një djalë tjetër, Pierre, bëri thirrje për një mesazh dashurie – “asgjë tjetër, ju lutem”.

Nicolas Sarkozy, 70 vjeç, u fut me makinë në hyrjen e burgut famëkeq të shekullit të 19-të në lagjen Montparnasse në jug të lumit Sena në orën 09:40 (07:40 GMT), ndërsa dhjetëra oficerë policie rrethuan shumicën e rrugëve përreth.

Ai vazhdon të protestojë pafajësinë e tij në çështjen shumë të diskutueshme të parave libiane dhe postoi një mesazh në X ndërsa po e çonin me makinë drejt burgut, duke thënë: “Nuk kam asnjë dyshim. E vërteta do të triumfojë. Por sa dërrmues do të ketë qenë çmimi”.

“Me forcë të palëkundur u them [popullit francez] se nuk është një ish-president që po e burgosin këtë mëngjes – është një njeri i pafajshëm”, shkroi ai. “Mos u vjen keq për mua sepse gruaja ime dhe fëmijët e mi janë pranë meje… por këtë mëngjes ndiej një hidhërim të thellë për një Francë të poshtëruar nga një dëshirë për hakmarrje”.

Sarkozy ka thënë se nuk dëshiron trajtim të veçantë në burgun La Santé, megjithëse është futur në seksionin e izolimit për sigurinë e tij pasi të burgosurit e tjerë janë tregtarë famëkeq droge ose janë dënuar për vepra terroriste.

Brenda qelisë së tij në krahun e izolimit të burgut, ai do të ketë një tualet, dush, tavolinë dhe një televizor të vogël. Ai do të lejohet një orë në ditë për ushtrime, vetëm.

Në fund të javës së kaluar ai u prit në Pallatin Élysée nga Presidenti Emmanuel Macron, i cili u tha gazetarëve të hënën “ishte normale që në një nivel njerëzor të prisja një nga paraardhësit e mi në atë kontekst”.

Në një masë të mëtejshme mbështetjeje zyrtare për ish-presidentin, Ministri i Drejtësisë Gérald Darmanin tha se do të shkonte ta vizitonte atë në burg si pjesë e rolit të tij në sigurimin e sigurisë së Sarkozy dhe funksionimin e duhur të burgut.

“Nuk mund të jem i pandjeshëm ndaj vuajtjes së një njeriu”, shtoi ai.

Përpara mbërritjes së tij në burgun La Santé, Sarkozy dha një sërë intervistash për median, duke i thënë La Tribune: “Nuk kam frikë nga burgu. Do ta mbaj kokën lart, përfshirë edhe në portat e burgut.”

Sarkozy gjithmonë ka mohuar të ketë bërë diçka të gabuar në një rast që përfshin akuzat se fushata e tij presidenciale e vitit 2007 u financua nga miliona euro në para të gatshme libiane.

Ish-lideri i qendrës së djathtë u lirua nga akuza për marrjen personalisht të parave, por u dënua për bashkëpunim kriminal me dy ndihmës të ngushtë, Brice Hortefeux dhe Claude Guéant, për rolin e tyre në financimin sekret të fushatës nga libianët.

Të dy burrat patën bisedime me shefin e inteligjencës dhe kunatin e Gadafit në vitin 2005, në një takim të organizuar nga një ndërmjetës franko-libanez i quajtur Ziad Tiakeddine, i cili vdiq në Liban pak para dënimit të Sarkozy-së.

Ndërsa paraqiti një apel, Sarkozi ende konsiderohet i pafajshëm, por atij i është thënë se duhet të shkojë në burg për shkak të “seriozitetit të jashtëzakonshëm të fakteve”.

Sarkozi tha se do të merrte me vete në burg dy libra, “Jeta e Jezusit” nga Jean-Christian Petitfils dhe “Konti i Monte Kristos”, historia klasike e Alexandre Dumas për një burrë të burgosur gabimisht, i cili arratiset për t’u hakmarrë ndaj prokurorëve të tij.

 

Fraksion.com