“Përballja me të gjitha kërcënimet, përfshirë dronët”, Zëvendës Sekretarja e Përgjithshme e NATO-s viziton Poloninë

Zëvendës Sekretarja e Përgjithshme e NATO-s, Radmila Shekerinska, vizitoi Varshavën, Poloni, (29 shtator 2025),   për të zhvilluar takime dypalëshe dhe për të marrë pjesë në Forumin e Sigurisë së Varshavës.

Gjatë një diskutimi në panel në Forum, znj. Shekerinska afirmoi angazhimin e NATO-s për të forcuar më tej frenimin dhe mbrojtjen e saj dhe për të siguruar sigurinë e një miliard qytetarëve të saj, duke vënë në dukje veprimet e shpejta dhe vendimtare të ndërmarra në përgjigje të shkeljeve të fundit të hapësirës ajrore të NATO-s.

Zëvendës Sekretarja e Përgjithshme  theksoi rolin e Eastern Sentry, si një mënyrë që NATO të jetë “më fleksibile dhe megjithatë më e fortë, kudo dhe kurdo që të na nevojiten”. Ky aktivitet i përforcuar i vigjilencës do të përdorë teknologji dhe taktika inovative për t’u përballur me të gjitha kërcënimet, përfshirë dronët.

Znj. Shekerinska theksoi gjithashtu nevojën për mbështetje të vazhdueshme për Ukrainën, veçanërisht përmes iniciativës së Listës së Kërkesave të Prioritizuara për Ukrainën (PURL). Më shumë mbështetje për Ukrainën është një mënyrë për të kundërshtuar “sjelljen e papërgjegjshme dhe të pamatur” nga Rusia.

Parandalimi dhe mbrojtja

NATO është një aleancë mbrojtëse. Anëtarët e saj janë të përkushtuar për të mbrojtur lirinë dhe sigurinë e të gjithë Aleatëve, kundër të gjitha kërcënimeve, nga të gjitha drejtimet. Ata e bëjnë këtë duke ruajtur një qëndrim të besueshëm parandalimi dhe mbrojtjeje bazuar në një përzierje të përshtatshme të aftësive të mbrojtjes bërthamore, konvencionale dhe raketore, të plotësuara nga aftësitë hapësinore dhe kibernetike. Në përgjigje të mjedisit aktual të sigurisë, Aleatët po forcojnë ndjeshëm parandalimin dhe mbrojtjen e Aleancës si shtyllën kurrizore të angazhimit të tyre të Nenit 5 për të mbrojtur njëri-tjetrin.

Lufta e agresionit e Rusisë kundër Ukrainës përbën kërcënimin më të rëndë për sigurinë euroatlantike në dekada. Kjo ka shkatërruar paqen në Evropë dhe ka përforcuar nevojën që NATO të sigurojë që parandalimi dhe qëndrimi i saj mbrojtës të mbetet i besueshëm dhe efektiv.

Në përgjigje, NATO ka ndërmarrë përforcimin më të madh të mbrojtjes së saj kolektive në një brez, duke rritur ndjeshëm numrin e forcave në krahun e saj lindor dhe duke rritur aftësinë e saj për të përforcuar me shpejtësi çdo aleat që vihet nën kërcënim.

Ky përforcim përfshin:  dyfishimin e numrit të grupeve shumëkombëshe të betejës në krahun lindor të NATO-s nga katër në tetë; ushtrimin e rregullt të shkallëzimit të forcave tokësore të përparuara përtej grupeve të betejës me madhësi batalioni në njësi me madhësi brigade, kur dhe ku kërkohet; sigurimin që forcat në vend, të gatshme për luftë, të mbështeten nga përforcime të disponueshme shpejt, pajisje të parapozicionuara dhe komandë dhe kontroll të përmirësuar; lançimin e “Rojes Lindore”, një aktivitet ushtarak që synon të forcojë qëndrimin e NATO-s përgjatë krahut të saj lindor; krijimin e një Modeli të ri të Forcës së NATO-s, i cili ofron një grup më të madh forcash të disponueshme dhe të gatshme, duke përmirësuar aftësinë e NATO-s për t’iu përgjigjur çdo skenari, duke përfshirë edhe njoftimin shumë të shkurtër; lançimin e një Force të re Reagimi Aleate që mund të vendoset me shpejtësi për të kryer një gamë të gjerë misionesh; miratimin e planeve më gjithëpërfshirëse dhe të detajuara të mbrojtjes që nga Lufta e Ftohtë, duke përmirësuar koherencën e planifikimit të mbrojtjes kolektive të NATO-s me planifikimin kombëtar të Aleatëve; miratimin e një modeli rrotullues të sistemeve dhe aftësive moderne të mbrojtjes ajrore dhe raketore; zhvillimin e një politike të re për përmirësimin e mbështetjes logjistike për të lëvizur, përforcuar, furnizuar dhe mbështetur forcat; blerjen e pajisjeve të reja dhe moderne, duke përfshirë edhe përmes iniciativave të përbashkëta të prokurimit dhe rritjen e investimeve në prodhimin industrial të mbrojtjes; integrimin e Finlandës dhe Suedisë – anëtarëve më të rinj të NATO-s – dhe aftësive të tyre në planet, forcat dhe strukturat komanduese të Aleancës; forcimin e mbrojtjes së infrastrukturës kritike nënujore; përmirësimin e aftësive mbrojtëse hapësinore, kibernetike dhe kimike, biologjike, radiologjike dhe bërthamore (CBRN) të NATO-s; kryerjen e trajnimeve dhe ushtrimeve më të shpeshta dhe në shkallë të gjerë për të demonstruar aftësinë e NATO-s për të mbrojtur çdo aleat që vihet nën kërcënim; rritjen e bashkëpunimit me partnerët, përfshirë Bashkimin Evropian, për të forcuar sigurinë si brenda ashtu edhe jashtë territorit të NATO-s, gjë që e bën vetë NATO-n më të sigurt. Në mbështetje të të gjitha këtyre masave, Aleatët kanë bërë përparim të konsiderueshëm në rritjen e shpenzimeve të mbrojtjes, duke përfshirë investimet në pajisje të mëdha, duke ndërmarrë hapa drejt një ndarjeje më të drejtë të barrës brenda NATO-s. Për të vazhduar ndërtimin mbi këtë moment, Aleatët ranë dakord për një plan të ri investimesh në mbrojtje në Samitin e NATO-s të vitit 2025 në Hagë, duke u zotuar të investojnë 5% të Prodhimit të Brendshëm Bruto (PBB) çdo vit në mbrojtje deri në vitin 2035.

Përshtatja e vazhdueshme e NATO-s drejtohet nga dy koncepte kryesore ushtarake: Koncepti për Parandalimin dhe Mbrojtjen e Zonës Euro-Atlantike përqendrohet në përdorimin e forcës për të penguar dhe mbrojtur sot, ndërsa Koncepti i NATO-s për Luftën Kulmore ofron një vizion për të udhëhequr zhvillimin afatgjatë të luftës së Aleancës për të mbetur ushtarakisht e fortë tani dhe në të ardhmen.

Fraksion.com