Si po i bëjnë zërat e tyre të dëgjohen iranianët anti-luftë jashtë vendit

Ndërsa tensionet midis Iranit dhe Izraelit përshkallëzohen, shumë iranianë që jetojnë jashtë vendit janë të dëshpëruar për të protestuar kundër një lufte që i ka zënë në befasi – duke i lënë të kapluar nga i njëjti ankth si ata në vendlindje. Por shumë thonë se nuk kanë platformë të pavarur për të shprehur qëndrimin e tyre kundër luftës.

Në mediat sociale dhe në biseda private, iranianët në diasporë – ata që nuk mbështesin as Republikën Islamike, as grupet opozitare si Mojahedin-e Khalq (MEK), monarkistët ose ndonjë fraksion tjetër i organizuar – thonë se zërat e tyre të pavarur po humbasin. Opozita e Iranit është thellësisht e fragmentuar, pa një grup të vetëm ombrellë që përfaqëson të gjithë zërat disidentë. Shumë thjesht nuk ndihen të përfaqësuar nga asnjë prej grupeve të shquara ose aktive, edhe nëse e kundërshtojnë fuqimisht regjimin. Protestat shpesh dominohen nga lëvizje politike më të organizuara me pankarta, sisteme zanore dhe mbështetje financiare, duke lënë pak hapësirë ​​për ata që vijnë duarbosh dhe me zemër të rëndë, duke shpresuar thjesht të thonë “jo luftës”.

Ditët e fundit, iranianët në Londër kanë kërkuar me ankth në mediat sociale thirrje për protesta që janë të lira nga përkatësitë politike – duke shpresuar se mesazhi i tyre nuk do të mbytet nga slogane partiake.
Tani, një grup midis tyre po përpiqet të organizojë një tubim vërtet të pavarur. Një që thjesht thotë: “Jo luftës”.

Fraksion.com