Netanjahu u tremb
Kryeministri izraelit dhe aleatĂ«t e tij radikalĂ« e shtynĂ« vendin nĂ« tatĂ«pjetĂ« – dhe frymĂ«zuan lĂ«vizjen masive mĂ« tĂ« madhe nĂ« historinĂ« e tij.
Qindra mijĂ«ra izraelitĂ« dolĂ«n nĂ« rrugĂ«, duke besuar se demokracia e vendit tĂ« tyre ishte nĂ« rrezik. NxitĂ«si i menjĂ«hershĂ«m pĂ«r kĂ«tĂ« protestĂ« popullore ishte shkarkimi i Yoav Gallant, ministrit tĂ« mbrojtjes tĂ« Izraelit. NjĂ« ish-gjeneral i ngarkuar me mbikĂ«qyrjen e sigurisĂ« sĂ« shtetit hebre, Gallant kishte bĂ«rĂ« thirrje qĂ« koalicioni i tij tĂ« ndalonte pĂ«rpjekjen pĂ«r rinovimin e sistemit gjyqĂ«sor izraelit, duke argumentuar se ndarja rreth planit po minonte kohezionin kombĂ«tar. NĂ« vend qĂ« tĂ« pranonte propozimin e Gallant, kryeministri Benjamin Netanyahu e shkarkoi atĂ«. Por edhe pse kjo heqje dha shkĂ«ndijĂ« pĂ«r shpĂ«rthimin e jashtĂ«zakonshĂ«m tĂ« mospajtimit civil tĂ« Izraelit, “tinder” kishte qenĂ« duke u ndĂ«rtuar prej muajsh.
Në janar, menjëherë pasi qeveria e re e djathtë izraelite mori detyrën, ajo zbuloi iniciativën e saj të parë të madhe: një rindërtim gjithëpërfshirës të gjyqësorit të vendit. Gjykata e Lartë e Izraelit është padyshim organi më i fuqishëm i tillë në botë, dhe ekspertët dhe politikanët kanë kërkuar prej kohësh një rikalibrim të fuqive të saj. Por lista radikale e dëshirave e prodhuar nga koalicioni i Netanyahut nuk synon të reformojë gjykatën, por ta neutralizojë atë dhe në thelb do të lejonte qeverinë në pushtet të emërojë të gjithë gjyqtarët dhe të anulojë vendimet e tyre. Ky plan u hartua në sallat e think tank-eve konservatore, pa asnjë kontribut nga partitë opozitare dhe pa asnjë përpjekje për të ndërmjetësuar një konsensus kombëtar. Për më tepër, kjo përpjekje për të rishikuar rrënjësisht rendin demokratik të Izraelit erdhi nga një qeveri që mori më pak se gjysmën e votave në zgjedhjet e fundit.
Lexo më tepër këtu
Fraksion.com
